terug
(Asian Human Rights Commission, 20-7-2015)

Indiase overheid dumpt besluit Hooggerechtshof in het riool



Ruim 180.000 huishoudens op het Indiase platteland zijn nog steeds betrokken bij het handmatig poepruimen, hoewel deze onmenselijke praktijk al vaak verboden is door het parlement en de rechterlijke macht. Dit is de situatie een jaar na de lancering van Swachh Bharat Abhiyan (“Maak India Schoon Project”), een ‘vlaggenschip’ onder de plannen van de zittende regering, waarbij in 4041 steden, de straten, wegen en infrastructuur van het land schoongemaakt moeten worden. Twee en een half jaar heeft het Hooggerechtshof voor de laatste maal de praktijk verbood, waarbij de verantwoordelijkheid werd gelegd bij het hoofd van de overheidsorganisaties als deze praktijk zou blijven bestaan.

Het is bij de regering welbekend dat handmatig poepruimen blijft voortduren, en dat ook nog onder haar toezicht. De gegevens over de voortzetting van handmatig poepruimen door 180.657 huishoudens op het platteland zijn afkomstig van de onlangs vrijgegeven bevindingen van de Sociaal-Economische en Kasten Volkstelling (2011), uitgevoerd door het Ministerie van Plattelandsontwikkeling. Uit het onderzoek – een betrouwbare bron van gegevens over de sociaal-economische toestand van huishoudens - bleek dat de deelstaat Maharashtra de grootste boosdoener was als het gaat om handmatig poepruimen, terwijl de praktijk ook nog veel voorkomt in Madhya Pradesh, Karnataka, Tripura, Punjab en Uttar Pradesh.

Fantoompijn kastensysteem
De voortzetting van handmatig poepruimen heeft weinig te maken met de armoede in de deelstaat. Anders zouden huishoudens in Karnataka en Punjab zich niet méér met handmatig poepruimen inlaten dan huishoudens in Uttar Pradesh. Dus wat zit er achter het voortduren van deze praktijk?

Het antwoord ligt in de ”fantoompijn” van kaste, die er in slaagt om het hele systeem op te zetten tegen de slachtoffers: de handmatig poepruimers. Het is de voortzetting van het kastenstelsel dat het absolute oordeel van het Hooggerechtshof negeert met straffeloosheid en bescherming van de verantwoordelijken tegen vervolging.

Al deze huishoudens maken deel uit van een of ander lokaal bestuursorgaan, zoals een Panchayat (dorpsraad), en leven niet op een eiland of in niemandsland. Een eind maken aan handmatig poepruimen door droge latrines weg te halen en schoonmakers ervan te weerhouden rioleringen in te gaan is daarom de primaire verantwoordelijkheid van de hoofdambtenaar van het betrokken lokale bestuursorgaan. Door het nalaten om handmatig poepruimen te voorkomen overtreedt deze ambtenaar de uitspraak van het Hooggerechtshof en moet hij worden vervolgd. Maar is er tot nu toe ook maar één zo'n ambtenaar in India vervolgd?

Wet en rechter ‘machteloos’
De ongeschreven boodschap van het onderzoek aan de Dalits en de rechterlijke macht is dat er wetten en veroordelingen kunnen zijn, maar dat de overheid en het hele bureaucratische bouwwerk in dit post-koloniale land immuun is en hen geweld aan zal blijven doen. Het systeem heeft nog een andere manier gevonden om de uitspraak van het Hooggerechtshof te schenden, alsook de waardigheid van de menselijke wezens die moeten blijven werken als handmatig poepruimer. Namelijk door simpelweg te ontkennen dat poepruimen nog bestaat in deelstaten als Tamil Nadu, Kerala, Goa, Andhra Pradesh, Telengana, Gujarat, Assam en Manipur. Dat is precies wat deze deelstaten deden. Onderzoek na onderzoek van organisaties als Garima Abhiyan en Safai Karmchari Andolan heeft die leugen blootgelegd. In feite heeft zelfs de Comptroller and Auditor General of India (CAG) gewezen op de voortzetting van de praktijk in de deelstaten en in haar rapport aan de Gujarat Assembly (2014) 1402 gevallen genoemd. Voeg daarbij de doden die vallen tijdens het schoonmaken van rioleringen (verboden in dezelfde Hooggerechtshof-uitspraak) en die van tijd tot tijd bekend worden, dan kan geen enkele Indiase deelstaat claimen vrij te zijn van handmatig poepruimen.

Stevige aanpak nodig
Een stevige aanpak van de praktijk en de mensen die de poepruimers dwingen om dit werk te blijven doen is de hoogste tijd. Het moet beginnen met afschrikkende actie tegen hoofdambtenaren van bestuursorganisaties waar huishoudens werkzaam blijven in het handmatig poepruimen. Of kan de centrale regering van India, net als die van de deelstaten, de feiten in haar eigen onderzoeken ontkennen?


[vertaling: LIW]


laatste wijziging: