terug
(IDSN, 29-5-2015)

Rapport: Dalits sterk te kort gedaan bij hulpverlening in Nepal



Uit een eerste beoordelingsrapport over de situatie van Dalit-gemeenschappen - van oudsher gemarginaliseerd in Nepal – blijkt dat Dalits worden gediscrimineerd bij de verdeling van hulpgoederen in Nepal. Zij ontvangen minder steun dan de dominante kasten en krijgen restjes toebedeeld van kasten die hoger in Nepal’s kastensysteem staan.

Het rapport Waiting for Justice: Report of Initial Findings from Immediate Needs Assessment and Monitoring Responses towards Affected Dalit Communities in Nepal Earthquake 2015 (“Wachten op Gerechtigheid: Een verslag van de eerste bevindingen van de bepaling van de eerste behoeften van de bij de aardbeving van 2015 getroffen Nepalese Dalit-gemeenschappen en het toezicht op de afhandeling daarvan”) doet verslag over onderzoek naar gelijkwaardige toegang tot reddings- en hulpvoorzieningen van Dalit-gemeenschappen in 37 dorpen in de 10 ergst getroffen districten in Nepal. Het rapport is uitgegeven door het Dalit Civil Society Massive Earthquake Victim Support and Coordination Committee (een Dalit-commissie voor hulp en coördinatie t.b.v. de slachtoffers van de zware aardbeving in Nepal), waarin ook leden en adviseurs van 15 mensenrechten- en humanitaire maatschappelijke organisaties zitten.

Het onderzoeksteam voerde 65 groepsdiscussies met dorpelingen en had 30 bijeenkomsten met ambtenaren in de dorpen om de situatie te beoordelen. Dalits deelden uitvoerig hun ervaringen over de nalatigheid en discriminatie door reddingsteams – georganiseerd door de regering - , met de onderzoekers. Dalits behoren tot de laagste kasten in Nepal’s kastenmaatschappij, en worden traditioneel beschouwd als 'onaanraakbaar'. Volgens officiële statistieken is 13% van de bevolking Dalit, terwijl NGO's dit aantal op 20% schatten.

‘Opzettelijk nalatig’
Op basis van de gesprekken ontdekte het team dat 80% van de Dalits opzettelijke nalatigheid ondervond en 60% dit weet aan kastenvooroordelen. 60% zei discriminatie ervaren te hebben bij hulp- en reddingsoperaties in vergelijking met de leden van dominante kasten. Ook geloofde 65% dat de autoriteiten moedwillig afzag van reddings- en hulppogingen op locaties waar Dalits woonden met de veronderstelling dat zij toch "niets te verliezen hadden".

Volgens meldingen uit Gongambu in Nepal bleek dat een internationaal reddingsteam dat bedolven Dalit-families probeerde te redden uit een ingestort huis door de overheid naar een volgend, niet-Dalit-huis, werd gestuurd. Een andere Dalit-vrouw meldde dat, omdat ze arm en Dalit was, de politie haar negeerde toen ze smeekte om hulp om haar dochter, die onder het puin bedolven lag, te redden.

"We kregen geen hulp omdat we Dalits zijn ... alleen vooraanstaande mensen wisten wanneer hulp kwam ... en die verdeelden die hulp eerst onder hun naasten en dierbaren, en lieten de restjes over aan de Dalits," zei een Dalit-vrouw die ondervraagd werd door het team.

Tweederde Dalits wacht nog op hulp
Volgens de bevindingen van het team wacht nog steeds 60-70% van de Dalits in een hopeloze situatie op onderdak in de vorm van tenten, dekzeilen of veiliger locaties. Het bleek dat in 80% van de dorpen onderdak werd verleend aan leden van de dominante kasten en in de meeste gevallen niet aan Dalit-gezinnen. Terwijl de overheid probeerde om tijdelijke nederzettingen mogelijk te maken op basis van grondbezit, sloot ook dit Dalits buiten omdat die meestal landloos zijn.

Volgens het rapport hebben in Dandakhark slechts 36 van de 57 Dalit-families tenten gekregen, terwijl alle dominante kaste families tenten ontvingen. Het onderzoeksteam vond ook dat Dalit-tenten erg eenvoudig waren terwijl die voor de dominante kasten kregen moderner waren.

Uit het rapport blijkt dat twee weken na de aardbeving slechts 40% van de Dalits voedselsteun had ontvangen. Dalits klaagden over de ongelijke verdeling van het voedsel: zo ontvingen Dalit-families één pak rijst en niet-Dalits twee pakken. Het rapport was positief over leden van de dominante kaste in Rasuwa, Nepal, die acht van de tien pakketten rijst die zij ontvingen aan Dalits gaven die anders zouden verhongeren.

Toegang tot gezondheidszorg en water werd ook gemeld als groot probleem voor de ondervraagde Dalits. Tijdens de hulpverlening merkten Dalits dat die eerst werd gegeven aan degenen met betonnen huizen, terwijl mensen met zwaar beschadigde lemen huizen (meestal Dalits) als laatste of helemaal geen hulp ontvingen.

‘Betrek Dalits bij planning planning en uitvoering hulp’
Bhakta Bishwokarma, voorzitter van Nepal National Dalit Social Welfare Organisation (NNDSWO), merkt op dat deze situatie vermeden had kunnen worden:

"Om niet-discriminerend te zijn bij reddings- en hulpoperaties in Nepal moeten Dalits worden geraadpleegd en betrokken bij planning en uitvoer, en dat is in dit geval niet in voldoende mate gebeurd na deze aardbevingen. Humanitaire hulpverleners, waaronder regering en internationale organisaties, moeten rekening houden met de bestrijding van kastendiscriminatie bij hun optreden willen Dalits kunnen overleven en hun leven weer opbouwen."

De directe behoeften die voor Dalit-families zijn ingeschat worden in het rapport beschreven, zoals voedsel, onderdak, gezondheidszorg en speciale aandacht voor de Dalit-vrouwen, kinderen en bejaarden. Onmiddellijke compensatie moet niet op basis van landbezit worden gegeven. Het rapport geeft ook een aantal aanbevelingen voor 'waardig herstel en rehabilitatie'.

Uit vrees dat dit soort situaties kunnen ontstaan drong IDSN er afgelopen maand bij hulporganisaties op aan om kastendiscriminatie bij de hulpverlening na de aardbeving Nepal tegen te gaan. Dit was gebaseerd op ervaringen in het verleden met hulpverlening in rampgebieden met een kastensysteem, zoals na de tsunami van 2004 in India, waar Dalits geen steun hebben ontvangen die gelijkwaardig is steun voor hun medeburgers.

‘Onmiddelijke oplossing voor onaanvaardbare situatie in Nepal nodig’
"Het is bedroevend dat ondanks waarschuwingen en voorspellingen dat discriminatie wegens kaste een gelijke verdeling van hulp in Nepal belemmert, uit dit rapport blijkt dat de reddings- en hulpverlening heeft gefaald om Dalits evenzeer te bereiken als degenen die hoger in het kastensysteem zitten. We dringen er sterk bij alle organisaties en belanghebbenden die hulp verlenen aan landen met een kastenstelsel op aan om in hun beleid en planning speciale aandacht te geven aan kastendiscriminatie. Daarnaast moet een onmiddellijke oplossing worden gevonden voor deze absoluut onaanvaardbare situatie in Nepal", aldus Rikke Nöhrlind, directeur van het International Dalit Solidarity Network.

Het IDSN-rapport Equality in aid: Addressing caste discrimination in humanitarian response (“Gelijkheid bij hulp: De aanpak van kastendiscriminatie bij humanitaire hulpverlening”) kan een belangrijk instrument zijn bij de uitvoer van humanitaire hulpverlening in Nepal en andere landen met een kastenstelsel. Dit kan er voor zorgen dat alle passende maatregelen worden genomen om kastendiscriminatie in de hulpverlening en de vermindering van risico’s bij rampen te bestrijden. Het is aan te bevelen dat degenen die betrokken zijn bij de noodhulp en wederopbouw in Nepal, waaronder ook de regering, internationale organisaties, bi- en multilaterale organisaties en internationale NGO’s zowel het rapport Equality in Aid als het nieuwe rapport Waiting for Justice raadplegen.


Meer informatie over kaste en humanitaire hulp:

[vertaling: LIW]


laatste wijziging: