terug
(The Atlantic Post, 6 januari 2014)

Toenemend geweld tegen hindoe-Dalits in Pakistan vraagt om hervormingen


Karachi, Pakistan – Ze zijn al sinds lang gewend aan discriminatie, de Pakistaanse hindoe-Dalits in de provincie Sindh, gelegen in het zuidelijke deel van het land. Ze moeten op twee fronten tegen discriminatie vechten door hun status als niet-moslim in een islamitische staat en door hun lage kaste. Dalits worden door hindoes traditioneel beschouwd als "onaanraakbaar".

Dalits in Pakistan worden al sinds lang gediscrimineerd, niet alleen als niet-moslim in een moslimland maar ook als onderste laag in het kastenstelsel

door: Zia Ur Rehman

Schending graf Dalit op moslim-kerkhof
Een recent incident met de gewelddadige opgraving van een Dalit op een moslim-kerkhof onderstreept de discriminatie die Dalits in Pakistan ondergaan. Op 6 oktober begroef een groep Pakistaanse Dalits de Dalit-kunstenaar Bhooro Bheel - die werd gedood bij een verkeersongeval - op een islamitische begraafplaats in de regio Pangrio in het centrum van Sindh. Sindh heeft al een lange traditie van het begraven van hindoes uit Dalit-gemeenschappen. Na de begrafenis riep een islamitische groepering die in een nabijgelegen moskee bijeenkwam, op tot de verwijdering van het stoffelijk overschot. Kort daarop groef een meute het lichaam op en ontheiligde het graf.

Bij een ander incident werd een jonge Dalit-vrouw, Kakoo Kohli, op 28 november doodgeschoten in het district Umarkot, in het noorden van Sindh. Zowel Kohli's familieleden als het Pakistan Dalit Solidarity Network (PDSN), een netwerk van meer dan 30 organisaties ter ondersteuning van de rechten van gemarginaliseerde groepen, met name minderheden en lagere kasten, beweerden dat ze werd vermoord door dezelfde verdachten die had haar zes weken geleden verkracht zou hebben. Zij beweerden ook dat de verdachten nog steeds vrij rond zwierven in het gebied, ondanks een lopende strafzaak tegen de daders.

Naar schatting 2 miljoen Dalits
"Hoewel gemarginaliseerde groepen die meestal tot minderheden behoren in veel gebieden in Pakistan worden bedreigd, zijn de Dalits, officieel bekend als 'Scheduled Castes', de ergste slachtoffers van het geweld en de discriminatie, met name in de zuidelijke districten van de provincie Sindh", zegt Zulfiqar Shah, secretaris-generaal van de PDSN.

Volgens de volkstelling van 1998 zijn er ongeveer 333.000 Dalits in Pakistan. Echter, volgens Dalit-activisten en groepen die opkomen voor de rechten van minderheden zouden dat er tegenwoordig wel twee miljoen kunnen zijn. Er is geen officiële manier om de grootte van de Dalit-bevolking te weten te komen, aangezien er in Pakistan sinds 1998 geen volkstelling is geweest. Veel Pakistaanse Dalits wonen in de provincie Sindh en kleinere aantallen in de westelijke provincie Baluchistan en het zuidelijke deel van de provincie Punjab.

"Dalits zijn in principe een groep van 42 kasten. De meest voorkomende zijn de Bheels, Kohlis, Meghwals, Bagdis en Odhs, die een laag inkomen en een lage koopkracht hebben. Zij maken 85 procent van de totale hindoe-bevolking uit”, aldus Sanjesh Dhanja, de voorzitter van de Pakistan Hindu Seva Welfare Trust (PHSWT), een hindoe-mensenrechtengroepering.
De ‘onaanraakbaarheid’ van Dalits verbiedt hen ook toegang tot openbare plaatsen. "Noch hindoe- noch moslim-kappers zullen Dalits scheren of knippen", aldus een Dalit-ingenieur die anoniem wenst te blijven. "Ook eten Hindoes en moslims geen voedsel dat is bereid door Dalits", zegt de ingenieur. "Dergelijke gebruiken met betrekking tot onaanraakbaarheid zijn heel normaal in Sindh."

Slavenarbeid
Veel Dalit-vrouwen in Pakistan zijn ook slachtoffers van seksueel misbruik, ontvoering en gedwongen religieuze bekeringen. Alleen al de laatste paar maanden hebben lokale kranten meer dan een dozijn nieuwsberichten gepubliceerd over seksueel geweld tegen Dalit-vrouwen in de provincie Sindh. De meerderheid van de Dalit-gezinnen in Pakistan houden hun dochters zelfs thuis uit school uit angst dat ze zullen worden ontvoerd en onderworpen aan gedwongen religieuze bekeringen, zo zei Dhanja.

Volgens een onderzoek door de PHSWT, hebben Dalit-ouders liever dat hun dochters op een boerderij werken te midden van het vee dan naar school gaan – zelfs als dat basisonderwijs is - uit angst dat ze zullen worden lastig gevallen of erger. Dhanja voegde er aan toe dat veel Dalit-vrouwen niet alleen belaagd worden door moslims, maar ook door een kleine bevolking van hogere-kaste-hindoes.

Slavenarbeid in Pakistan is wijdverbreid, met name in de landbouw en de baksteenproduktie. De meerderheid van de arbeiders is afkomstig uit Dalit-gemeenschappen. Volgens een rapport van het Pakistan Institute of Labor Education and Research (PILER), een arbeidsrechtenorganisatie in Karachi, zijn de belangrijkste factoren die bijdragen aan de slechte omstandigheden en behandeling van Dalit-arbeiders in Pakistan de combinatie van armoede, het behoren tot een lage kasten en het niet-moslim zijn.

Massale campagne van start
Dalit-activisten klagen ook dat het voor Pakistaanse Dalits nadelig is dat er geen politieke leiders zijn die voor hen opkomen. Integendeel, hindoe-politiek in Pakistan wordt gedomineerd door hindoes uit de hogere kasten, waarbij het met de parlementsverkiezingen vaak draait om geld en rijkdom. "Upper class hindoes protesteren in het parlement niet tegen de wreedheden begaan tegen de meerderheid van de Dalit-gemeenschap omdat ze er in veel gevallen zelf bij betrokken zijn”, zegt Faqira Bheel, een inwoner van Tharparkar, in het zuidoosten van de provincie Sindh. Ook in hun nadeel is dat er weinig tempels in Pakistan zijn waar Dalits kunnen bidden, en dat het hen verboden is te bidden in tempels die er vooral zijn voor hindoes uit de bovenste klasse.

De recente ontheiliging van een Dalit-lijk en het doden van een Dalit-vrouw hebben echter een massale campagne van maatschappelijke organisaties en mensenrechtengroepen aangewakkerd. In Sindh vragen zij aandacht te voor de Pakistaanse Dalits. Politieke partijen, maatschappelijke organisaties en organisaties die opkomen voor minderheden in Sindh hebben protestacties georganiseerd, veroordeelden de incidenten en bezochten de locaties waar deze zich voordeden, om solidariteit te betuigen met de Dalit-gemeenschap en de families van de overledenen.

Na het incident waarbij Bheel’s lichaam werd ontheiligd, organiseerde de Aksaryati Hindu Panchayat, een hindoe-rechtenorganisatie, in oktober een mars tegen religieuze agressie, met de steun van politieke partijen uit Sindh en maatschappelijke groeperingen. Volgens de lokale media liepen de deelnemers aan de mars van het district Mirpur Khas naar het district Hyderabad, een afstand van ongeveer 70 kilometer.
Deelnemers aan een protestbijeenkomst op 7 december bij de Karachi Press Club uitten hun bezorgdheid over de wreedheden begaan tegen de Dalit-gemeenschap, en zeiden dat Dalits de inheemse bewoners van Sindh zijn, maar werden behandeld als onaanraakbaren, aangevallen vanwege van hun religieuze overtuiging.

Volkstelling en vertegenwoordiging nodig
"Helaas wordt de verkrachting van Dalit-vrouwen beschouwd als iets 'vanzelfsprekends', vanwege hun lage sociale status binnen de Pakistaanse samenleving", zegt Mahnaz Rehman, hoofd van de Aurat Foundation, een vrouwenrechtengroep die actief is in het hele land. "De overheid is niet in staat op te treden tegen de invloedrijke en rijke landheren die betrokken zijn bij verkrachtingen en andere misdaden", aldus Rehman.
Volgens deskundigen is de toestand van de Dalit-gemeenschap niet veel anders dan die van minderheden in andere Zuid-Aziatische landen, met name India. Twee jaar geleden echter heeft Nepal wet aangenomen tegen kastendiscriminatie en onaanraakbaarheid, een mijlpaal voor de bescherming van de rechten van Dalits. De Britse regering besloot in april dat de Equality Act, een reeks antidiscriminatiewetten voor het eerst vastgesteld in 2010, bescherming zou bieden tegen kastendiscriminatie om de veiligheid van de Dalits in diaspora- gemeenschappen te waarborgen.

Pakistaanse mensenrechtengroepen eisten van de Pakistaanse regering de vorming van een National Commission on Scheduled Castes om de klachten over kasten- en rassendiscriminatie te in beeld te krijgen, en hierop met de noodzakelijke en gewenste actie te reageren. Er zijn veel maatregelen die de Pakistaanse regering moet nemen om het lijden van Dalits te verlichten. Helaas waren er openlijke en gruwelijke aanvallen op Dalits voor nodig om de discussie te beginnen over initiatieven voor de verbetering van hun leefomstandigheden te verbeteren.
Een eerste stap in die richting zou zijn om een volkstelling te houden om de verschillende groepen in het kastenstelsel te registeren. Daarna zouden alle groepen in het Pakistaanse parlement vertegenwoordigd moeten worden op basis van de omvang van de groep. Een dergelijke maatregel moet er voor zorgen dat de stem van alle Pakistanen op nationaal niveau wordt gehoord, en dat de onrechtvaardigheid waar minderheidsgroepen te maken hebben wordt erkend en op de juiste manier wordt aangepakt.


Zia Ur Rehman is een bekroond journalist en onderzoeker gevestigd in Karachi, Pakistan. Zijn werk verscheen o.a. in The New York Times, The National, Central Asia Online, The Friday Times en The News.


laatste wijziging: